Coby Visser

Wandelaar, wandelcoach, Den Haag Marathon-wandeldeel, Couchsurfer en meer

Nacht van Pijnacker (2016)

Pynacker, vrijdagnacht, start om 24:00 uur, 30 km. Bij de start, helaas geen bekende gezichten. Half 12 kwam ik binnen. Het was al aardig druk. Ik heb betaald, m’n inschrijfkaart lag al klaar. Betalen. En tja even naar toilet. Daarna een plekje zoeken, ik raakte aan de praat met m’n buurman. Vrij snel konden we naar buiten voor een groepsfoto. Ik had daar weinig zin in, net als veel van de anderen. Een stukkie naar voren, nog een stukkie, en nog een stukkie, even lachen naar het vogeltje, klaar was hij en weg konden. Het was een groep van ongeveer 70 deelnemers. Best een goede opkomst, al had men op meer gehoopt. We gingen eerst door “Oud Leede” heen, daarna naar, tja weer door “Oud Leede” heen? Zouden we terug gaan naar de start? Het leek er wel op. Toch liepen we verder richting Delft. Ik zag Delfgauw voorbijkomen, ik zag IKEA en uiteindelijk kwamen we aan op de rust. Rond de 14 km. Een speeltuin ergens in Delft. De tocht was prima met de krijtpijlen te volgen. Halverwege was er een doorlooppost waar we een lekkere appel kregen. Bij de start stond er een stevig windje, gaande weg de nacht viel deze weg en werd het veel warmer dan ik had in geschat. Op het moment dat ik weg wilde bij de rust, regende het in enen. Ik besloot mar even 5 minuten te wachten, daarna weer verder. Ik was niet nat, maar de weg wel. Dit had effect op de krijtpijlen. Die waren toch wat minder te zien. Sommige waren opnieuw geplaats, dat hielp zeker. Ik had voor de rust op m’n linkervoet een blaar gelopen aan de rechterkant van m’n voet. Die had ik ingetaped, en dat was prima. Mn linkervoet had ik niet gedaan, waar ik spijt van kreeg. Ook daar begon het pijnlijk te voelen. Uit ervaring wist ik dat het vaak pijnlijker aanvoelt dan dat het werkelijk is, dus ik besloot gewoon door te lopen tot de finish. Ik zou het wel zien…. Er kwam een soeppost voorbij, tomatensoep, niet mijn favoriet, maar eigenlijk wel erg lekker. Bij de rus zei men dat het nog ong. 7 km was en dat het eigenlijk alleen maar rechtdoor was en dan liep je zo Pijnacker in. Ik was blij met die wetenschap, want de pijlen werden steeds slechter. Doordat ik wist dat het allee maar rechtdoor was, kon ik toch regelmatig een pijl vinden waardoor het toch lekker was om te lopen. Eenmaal in Pijnacker zelf werd dat anders. We gingen helemaal door het dorpje heen, en dat was wel lastig. Ik heb de routebeschrijving erbij gepakt en op een gegeven moment zelf m’n gps geraadpleegd. Het is goed gekomen, zonder echt veel problemen de finish gehaald, waar ik werd verrast door een echt heerlijk ontbijt, Verse sju, croissant, brood met kaas, koffie. Echt onwijs lekker! Als plakplaatje kregen we de groepsfoto van de avond er oor. Erg mooi! Ik heb nog een uurtje nagepraat, toevallig met dezelfde man als gisteravond. Het bleek dat hij in januari een hersenbloeding had gehad en nu toch wel de 30 km kon lopen. Daar zat ik dan met m’n 2 blaren omdat ik te krappe schoenen had aangetrokken! Mooie nacht, nu op naar m’n ouders in zeeland…